در «سه رساله درباره نظریه سکسوالیته»، فروید (۱۹۰۵ب) مفهوم لیبیدو را به طور صریحتر بهعنوان انرژی جنسی غرایز یا سائقهای جنسی تعریف کرد. در چارچوب مفهومی گستردهاش از سکسوالیته، فروید سائق جنسی را متشکل از ایدههای آرزومندانه (اهداف لیبیدینال) مرتبط با احساسات تحریککننده (لیبیدو) توصیف کرد که منشأ آنها تحریک حسی نواحی اروتوژنیک بدن (مانند دهان، پوست، مقعد، اندام تناسلی) است. تحریک این مناطق اروتوژنیک در جریان مراقبتهای معمول والدین و جانشینان آنها رخ میدهد که تمایل دارند بهعنوان ابژههای لیبیدینال این آرزوها درآیند. در نظریه کلاسیک روانکاوی فروید، سائق مفهومی است که رابطه بین سایک (روان) و سوما (بدن) را تبیین میکند و دارای منشأ جسمانی است، اما اثرات روانی ایجاد میکند. فروید دو سائق اصلی را شناسایی کرد:
۱. لیبیدو (انرژی مربوط به عشق و زندگی)
۲. پرخاشگری (انرژی مربوط به مرگ و تخریب)
برای مطالعه مطالب بیشتر به وبسایت دیگری مراجعه کنید.

درمان درد های کمر، گردن و مفاصل در کلینیک آسمان؛ فیزیوتراپی غرب تهران